جمهوری اسلامی نظامی است بر پایه ی ایمان به:

۱.خدای یکتا ( لااله الا الله ) و اختصاص حاکمیت و تشریع به او و لزوم تسلیم در برابر امر او .

۲.وحی الهی و نقش بنیادی آن در برابر قوانین .

۳.معاد و نقش سازنده ی آن در سیر تکاملی انسان به سوی خدا .

۴.عدل خدا در خلقت و تشریع .

۵.امامت و رهبری مستمر و نقش اساسی آن در تداوم انقلاب اسلامی .

۶.کرامت و ارزش والای انسان و آزادی توام با مسولیت او در برابر خدا که از راه:

الف) اجتهاد مستمر فقهای جامع الشرایط بر اساس کتاب و سنت معصومین سلام الله علیهم اجمعین.

ب) استفاده از علوم و فنون و تجارب پیشرفته ی بشری و تلاش در پیشبرد آنها .

ج) نفی هر گونه ستمگری و ستم کشی و سلطه گری و سلطه پذیری قسط و عدل و استقلال سیاسی و اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی و همبستگی ملی را تامین میکند.

کرک های رنگارنگ

و نقش های پیچ در پیچ

نگرانیهایی که در زیر گره ها جا میگرفت

عصبانیت هایی که با ضربه دفتین خارج میشد

اشک هایی که با برش تیغ فرو میریخت

و نگاه  معصومانه ی کودک از پشت تارهای قالی

ساعت ۱۲

صدای اذان

هنوز ده رج تمام نشده

و باز به مدرسه نرسید

یکبار درخواست کن چیزی که سفارش داده میشه

 خیلی زود تحویل صاحبش داده میشه.

یوحنا:خداوند عشق است.

پولس:فرجام شریعت عشق است.

حکومت ایران جمهوری اسلامی است که ملت ایران بر اساس اعتقاد دیرینه اش به حکومت حق و عدل قرآن در پی انقلاب اسلامی پیروزمند خود به رهبری مرجع عالیقدر تقلید حضرت آیت الله العظمی امام خمینی در همه پرسی دهم و یازدهم فروردین ماه یکهزار و سیصد و پنجاه و هشت هجری شمسی برابر با اول و دوم جمادی الاولی سال یکهزار و سیصد و نود و نه هجری قمری با اکثریت ۲/۹۸درصد کلیه کسانی که حق رای داشتند به آن رای مثبت داد .

فردای خودت را آنگونه

 که میخواهی خلق کن و

 خدا را به خاطر داشتن

 فردایی معرکه شاکر

 باش من میخواهم که

 فردای من اینگونه پیش

 بره ....

ساعت شش صبح

هوا سرد و تاریک

کودکی نه ساله با شلوار کردی

و برادر هفت ساله اش

با شلوار جین و کاپشن وصله شده و هنوز پاره ی یک غریبه

دم پایی های سرد نه کفش

روی زمین کشیده میشد

یا شاید چکمه های پلاستیکی سوراخ

دست های یخ زده گونی های یک متری به دوش میکشید

و داخل گونی کتاب و دفترهای باران خورده ی درون جوی

بیابان بود ناهموار

چشمه ای جوشید انگار

پایم فرو رفت در گل

سرخ بود اینبار

حلقه ای نور در چشم می انداخت

نه خودش خاکی بود نگینش

شاید پی مادری می گشت

دانه ای غلتید یکبار

تکی بود تنها

پی دستان یار می گشت

جدایی حاکم بود انگار

دوستان مثل اینکه حرف منو جدی نگرفتید ! ازتون خواسته بودم کمکم کنید لطفا حرفای زیادی دارم که بزنم ولی منتظرم .منتظر دوستای خوبی که هوامو داشته باشند.مرسی از لطفتون

برای از بین بردن شک و دو

 دلی با خودت این جمله را

تکرار کن : "میدانم که در راه

 است میدانم که در راه

است ."